Groenlinks blijft Tweepersoonhuishoudens bij afvalstoffenheffing discrimineren

Er komt geen tussentarief voor tweepersoonshuishoudens bij de afvalstoffen heffing. Eén persoonshuishoudens betalen €233 per jaar en de rest is meerpersoons en betalen €365. En dat is oneerlijk als je uitgaat van het principe van de vervuiler betaalt.

Twee persoonshuishoudens hebben minder afval dan 3 of meer personen per huishouden. Ik wilde daarom een tussentarief daarvoor. Het zogenaamde vergroenen van de belastingtarieven. Dus €333 voor Twee persoonshuishoudens.

Volgens wethouder Brandligt zouden grote gezinnen met een laag inkomen daarvan de dupe  worden. Maar neem bijvoorbeeld éénoudergezinnen (met 1 kind). Die zouden dus een lagere afvalstoffenheffing gaan betalen. Die hebben er voordeel aan.

Alle gezinnen met één of meer kinderen in de Bijstand krijgen sowieso kwijtschelding, dus die merken er niets van. En om dan toch maar iets te zoeken, zouden grote gezinnen die op 110% van de Bijstand leven, er wel last van hebben. Nou dat is dan een reden om meer te gaan verdienen. Sowieso als je een beetje verantwoordelijkheidsgevoel hebt.

Maar ook als je echt GroenLinks zou zijn, dan zou je de kwijtscheldingsgrens, die nu 100% van het Bijstandnivo is, op kunnen trekken naar 110%.

Gek genoeg betoogde D66 wethouder Huijsmans dat juist kinderen meer afval produceerden dan volwassenen. Dus die zag wel wat in de logica van een extra tarief. Ouderen met enkel een AOW en een klein pensioentje zijn ook de dupe van het meerpersoonstarief. En die oude generatie is vaak zuinig en heeft dus weinig afval.

In Delft waren in 2020 zo’n 14.645 twee persoonshuishoudens. Die moeten een deel van de huishoudelijkafval rekening betalen van de 10.425 van drie of meerpersoonshuishoudens betalen. Dat is en blijft oneerlijk.

Er zijn momenteel 15% tot 20% gemeenten die het tweepersoonstarief hebben ingevoerd. Waaronder Den Haag en Zoetermeer.

Brandligt was vooral bang dat Delft zou stijgen op de ranglijst van COELO (van duurste grote gemeenten) omdat die het hoogste tarief nemen. Nou dat is het gevolg van het slechte beleid. Dus nu gaan we niveleren over de rug van tweepersoonshuishoudens. Cosmetisch je eigen falen verhullen.

Ook zou het extra werk kosten om dit eenmalig bij de RBG groep in te voeren. Ja, zo kan je wel elke verandering tegenhouden.

Jan Peter de Wit

Lader Bezig met laden...
EAD logo Duurt het te lang?

Opnieuw laden Laad het document opnieuw
| Open Openen in nieuwe tab

 

 

Serieuze beeldvorming op feiten!

Bij de commissievergadering Sociaal Domein, op donderdag 18 februari jl., stonden de antwoorden op de vragen die Stadsbelangen Delft samen met de Groep Stoelinga hadden gesteld over DBS-belastingadviseurs op de agenda ter bespreking. Al vanaf 2018 hebben wij deze zaak van DBS-belastingadviseurs, die door Sjoerd S. werd vertegenwoordigd, onder de aandacht gebracht bij het college van B&W. We hebben diverse keren schriftelijke vragen over deze kwestie gesteld en de antwoorden van het college riepen tot nu toe alleen maar meer vragen op. Reden om deze kwestie op de agenda te zetten.
Meer lezen

‘Gedragscode decoratie prullenbak’

prullebakSinds de invoering van het lokale dualisme in 2002 werden de gemeenteraden in Nederland wettelijk verplicht om een gedragscode vast te stellen. Een code waarin iedere gemeenteraad met elkaar afspraken moest maken en vastleggen over hoe men in de desbetreffende gemeenteraad onder andere met elkaar wenste om te gaan. Doel hierbij was dat iedereen zich ook aan de vastgestelde gedragscode zou houden. Overigens geen juridisch document. 

Vanaf de invoering van de wettelijk verplichte gedragscode, heeft deze code geleid tot allerlei gedoe, omdat er altijd wel een aantal gemeenteraadsleden te vinden zijn, die zich willens en wetens, terecht of niet terecht, niet aan de vastgestelde gedragscode wensen te houden. En wat doet een gemeenteraad dan.

Ik denk nog wel eens terug aan het monistische stelsel. Dat stelsel kende geen wettelijke verplichte gedragscode, waren er wel wat geschreven en ongeschreven regels, werden felle discussies gevoerd, maar hoefde niemand zich zorgen te maken over omgangsvormen. Iedereen hield zich simpel aan de geschreven en ongeschreven regels. Gewoon zoals volwassen mensen en zeker raadsleden horen te doen. Vrijwel nooit gedoe.     

Stadsbelangen heeft zich in de afgelopen jaren steeds kritisch opgesteld over deze gedragscode, want wat heb je aan een gedragscode als er geen handhavinginstrumenten zijn. Dit nog los van de gedachte dat het te zot voor woorden is, dat volksvertegenwoordigers met elkaar moeten afspreken hoe zij met elkaar zouden moeten omgaan.

Recentelijk heeft de Minister van Binnenlandse Zaken de Delftse gemeenteraad geantwoord naar aanleiding van een voorbeeld die aan haar was voorgelegd. Het ging hierbij om het feit dat raadsleden burgers hadden bijgestaan bij een gerechtelijke procedure tegen de gemeente. Ook voerde een raadslid het woord bij de bezwaarcommissie, terwijl hét podium van een raadslid toch de gemeenteraadsvergadering is. In de Delftse gedragscode is afgesproken dat raadsleden burgers niet bijstaan bij de bezwaarcommissies. Dit met het oog op mogelijke tegenstrijdige belangen.

Ook werd in het voorbeeld aan de minister gevraagd hoe zij aankeek tegen een situatie, waarbij raadsleden kosten voor juridische bijstand van burgers, die een procedure tegen de gemeente voeren, voor hun rekening nemen. Het antwoord van de minister was bijzonder. Wettelijk mag het allemaal, maar of het wenselijk is, dat raadsleden dergelijke acties uitvoeren, was zeer de vraag. De minister adviseerde om dit te regelen in de gedragscode en als een raadslid zich daaraan niet houdt, het betreffende raadslid hierop aan te spreken. 

Conclusie is dus, dat volgens de minister de raadsleden elkaar tot Sint Juttemis kunnen blijven aanspreken als men zich niet houdt aan afspraken, die in de gedragscode zijn vastgelegd. Verder dan dat zijn er geen handhavinginstrumenten beschikbaar. Hiermee kan de gedragscode worden afgevoerd. We hoeven voortaan dus geen onnodige energie meer te besteden aan zaken die veel energie kosten en uiteindelijk nergens toe leiden. De raad kan dan weer al haar energie gebruiken voor zaken waar écht energie aan besteed moet worden.

Mijn voorstel zou zijn om de gedragscode aan te passen en daarin één zin op te nemen, namelijk: ‘We spreken af, dat we niets afspreken’. Vervolgens de gedragscode netjes inlijsten, bijvoorbeeld ‘Delfts Blauw’ lijstje, en bewaren op een mooie plek, namelijk:
‘de prullenbak.’ 

Aad Meuleman

Voor de troepen uitlopen

loperHet door een aantal fracties ingediende initiatiefvoorstel om het Nieuwe Kantoor niet te bouwen, heeft bij onze fractie, na de discussie in de gemeenteraad van juni 2011, tot enige verbazing geleid. Vooral het initiatief van de fractie van Oort voor dit voorstel. 

De fractie van Oort is één van de fracties die samen met een aantal andere oppositiefracties, waaronder Stadsbelangen, een onderzoek heeft gevraagd naar de exploitatiekosten van het Nieuwe Kantoor, omdat hierover onduidelijkheid bestaat. Hiervoor zijn de nodige onderzoeksvragen geformuleerd, ambtelijke bijstand gevraagd en gekregen. Het onderzoek loopt nu. 

Daarnaast loopt er nog een door het college toegezegd onderzoek naar de onderbouwing van de financiële consequenties voor Delft als het Nieuwe Kantoor niet zou worden gebouwd. (de bekende optie 4) Niet onbelangrijk om deze informatie te hebben alvorens tot een definitief oordeel te kunnen komen. Overigens heeft Stadsbelangen, gezien de beschikbare informatie op dit moment, haar voorkeur uitgesproken voor het niet bouwen van het Nieuwe Kantoor. 

In het initiatiefvoorstel van de fractie van Oort worden de exploitatiekosten bij voorbaat al als een belangrijk argument genoemd om het Nieuwe Kantoor niet te bouwen. Maar als deze fractie dat vindt, dan is het op zichzelf ongeloofwaardig, dat je daar tegelijkertijd onderzoek naar wilt doen. Het maakt deze fractie dus kennelijk niet meer uit wat de resultaten zijn van het, mede door deze fractie, gevraagd onderzoek. 

Het initiatiefvoorstel gaat uit van veronderstellingen, die (nog) niet hard gemaakt kunnen worden. De veronderstelling met betrekking tot de exploitatiekosten wordt immers onderzocht.

Het is belangrijk dat niet alleen de raad maar ook onze inwoners over de juiste informatie beschikken. Stadsbelangen vindt dat eerst de resultaten van beide onderzoeken bekend moeten zijn. Dan pas kunnen definitieve conclusies worden getrokken, door zowel de gemeenteraad als door de inwoners van onze stad. Daarom heeft Stadsbelangen het voorstel niet mee ingediend. 

Fractie Stadsbelangen Delft 
Aad Meuleman