Onjuiste verwachtingen

schulden1Opvallend bij de commissie S&V deze week was dat, bij de behandeling nota Budgetbeheer, er diverse insprekers waren, die hun individuele situatie aan de commissieleden vertelden. Ook mensen die, als gevolg van een gerechtelijke uitspraak, onder curatele staan. Op zichzelf bijzonder om hun schrijnende verhalen te horen, maar tegelijkertijd een gevoel van onmacht. Immers, als je als gevolg van een gerechtelijke uitspraak onder curatele wordt geplaatst, dan kan een gemeenteraad feitelijk niets doen zonder curator.

Met welke verwachtingen deze insprekers naar de commissie kwamen of aangezet zijn om te komen inspreken, is Stadsbelangen Delft niet duidelijk. Wij kunnen ons nauwelijks voorstellen dat deze insprekers gisterenavond het gevoel hadden, dat de commissie iets voor hen kon betekenen. Als deze mensen iets willen, zullen zij dat met hun curator moeten bespreken. Of hen dat vooraf duidelijk is gemaakt, weten wij niet. Als dat niet het geval is geweest, wek je onjuiste verwachtingen bij insprekers en dat is wel het laatste waar deze mensen op zitten te wachten. 

De nota budgetbeheer werd besproken in de commissie. Bij deze nota waren diverse jaarverslagen gevoegd van instellingen die zich ook bezig houden met schuld hulpverlening.  Een hoeveelheid aan instellingen en vrijwilligersorganisaties (ca. 25) die zich met allerlei zaken bezighouden en veelal los van elkaar. Een oerwoud van hulpverleners. Wie door de bomen het bos nog ziet, mag het zeggen.   

Als je alles probeert te bevatten aan de hand van de jaarverslagen, doen veel organisaties vaak dezelfde werkzaamheden. Er wordt niet echt gestuurd. Er zijn heel wat kosten gemoeid met al die instellingen en stichtingen. Afgelopen jaren is daar nagenoeg geen toezicht op geweest. Alleen praktische uitvoering van het budgetbeheer met heel veel kosten. 

Met de vier maatregelen wordt verwacht de kosten bij bijzondere bijstand terug te dringen. In eerste instantie door het opschonen van bestanden. Dat levert € 250.000,– op. Verbazingwekkend dat dit zo jarenlang heeft kunnen bestaan zonder dat iemand daar iets aan deed. Los van deze bezuiniging rijst de vraag of het aantal organisaties niet aanmerkelijk moet worden teruggebracht tot het echt nodige, zodat effectiever en goedkoper kan worden gewerkt. Uiteindelijk hebben de klanten daar voordeel van. Dat moet uitgangspunt zijn in plaats van hoe houden we alle instanties in stand.  

Overigens denken wij dat de Wmo consulent meer deskundigheid in huis heeft dan de medewerkers van DIVA en de Wmo consulent deze werkzaamheden beter zou kunnen doen. DIVA verwijst alleen maar. Dat kunnen Wmo consulenten ook doen. DIVA doet een huisbezoek, maar als het gaat om een voorziening, regelen zij dat er een Wmo consulent langskomt. De klant moet dus twee maal zijn of haar verhaal vertellen. Niet effectief dus. 

In ieder geval heeft het college wel laten zien met de nota Budgetbeheer een nieuw beleid in te willen zetten, die effectiever en goedkoper, maar belangrijker een betere dienstverlening oplevert voor de klant. En daar gaat het uiteindelijk om. 

Fractie Stadsbelangen Delft
Aad Meuleman

De ‘zorgkaasschaaf’

DELFT – Strijdbare Delftenaren hebben zich verenigd in het ‘Zorg voor elkaar Delft’ en komen in verzet tegen de zorgbezuinigingen van het kabinet. Toen ik dit las, vroeg ik me af wat dit betekent voor inwoners in onze stad die dagelijks zorg nodig hebben. En ook of de beoordelaars, die op huisbezoek gaan bij mensen om te zien hoeveel thuiszorg men nodig heeft voldoende vermogen hebben om de gevolgen in te schatten van hun beslissing. Twee simpele voorbeelden van mensen, die ik de afgelopen week heb bezocht, hebben twijfels bij mij opgeroepen.|

Voorbeeld 1
Een 87 jarige man wonende in de Buitenhof heeft 3 uur thuiszorg tot het moment dat hij bezoek krijgt van een man, die komt beoordelen of dit allemaal wel terecht is. Na een vragenlijst ingevuld te hebben, komt deze man tot het besluit dat de 87 jarige man geen recht meer heeft op 3 uur, maar 75 minuten voor de schoonmaak en 45 minuten om de was te doen. De man ontvangt een beslissing. Hij kan in beroep kan gaan bij de Commissie Bezwaar en Beroep. Dat doet hij ook, maar het bezwaar wordt ongegrond verklaard.

Een aantal maanden later loopt deze man met hoge bloeddruk en is hij doorverwezen naar een psychiater. Zijn kinderen wonen in Brabant en daar kan hij dus dagelijks geen beroep op doen. Is dit wat we willen? Stadsbelangen Delft gaat proberen om opnieuw een huisbezoek te arrangeren, want dit kan gewoon niet.

Voorbeeld 2
Een 58 jarige vrouw uit de Wippolder heeft alzheimer in een vergevorderd stadium. Haar man die dagelijks moet injecteren, omdat hij suiker heeft en last heeft van bloedvaatvernauwing, doet zo goed en zo kwaad als het gaat de ondersteuning voor zijn vrouw. Als ze naar bed gaan dan gaan zij beiden met de traplift. De man en de vrouw hadden hiervoor 4 uur per week huishoudelijke hulp. Tot het moment dat er een beoordelaar langskomt, die de situatie opnieuw komt beoordelen. Resultaat: 2 uur kwijt van de thuiszorg. Hoe kan het zijn dat je 4 uur huishoudelijke hulp krijgt, het alleen maar slechter met je gaat en als beloning minder huishoudelijke zorg krijgt?

Stadsbelangen Delft heeft in de commissievergaderingen meerdere malen aangegeven, dat als gevolg van bezuinigingen best kritisch gekeken kan en ook moet worden naar noodzakelijke huishoudelijke hulp. Maar de kaasschaaf hanteren is wel erg gemakkelijk. De indruk bestaat dat mensen, die beoordelingen doen, dit alleen doen vanuit een nota (lees opdracht bezuinigingen) en zich minder inleven in de werkelijke situatie en vooral wat gevolgen voor mensen kunnen zijn. De twee beschreven casussen spreken voor zich en laten zien dat gevolgen van beslissingen voor mensen niet of nauwelijks worden meegewogen.

Stadsbelangen Delft zal hier in commissieverband nogmaals aandacht voor vragen.

Fractie Stadsbelangen Delft
Bram Stoop