Hart voor Delft heeft kennisgenomen van het coalitieakkoord van PRO, STIP en D66.

Er wordt onder andere ingezet op drie bewegingen.

De eerste beweging is een versnelling in betaalbaar wonen in fijne en duurzame wijken. Hiervoor wordt 20 miljoen euro vrijgemaakt voor een reserve fonds, alsof je dit probleem met geld kunt oplossen, wat niet het geval is. Het probleem is namelijk veel complexer.

De tweede beweging is een gezonde en eerlijke stad met ruimte voor ontmoeting. Daarbij ligt de focus op preventie. Het college streeft naar gelijke kansen voor iedereen. Een nobel streven van een college dat in het verleden weinig van participatie heeft laten zien. Voorzichtig wordt ook een nieuw theater genoemd, terwijl daar geen geld voor is. Sport wordt net als bij vorige college belangrijk gevonden, maar we weten dat op de Brasserskade sportverenigingen een AZC opgelegd krijgen, en anderen een flat voor studentenhuisvesting op hun terrein krijgen. Is dat wat u belangrijk voor de sport vindt?

De derde beweging is een toekomstbestendige en innovatieve economie. Het is goed dat nu ook specifiek de doen-vakken worden genoemd, zoals de fietsenmaker en de bakker. Dit is als speerpunt neergezet en wij zullen dit natuurlijk nauwlettend volgen.

Voorzitter, Het nieuwe college gaat door  op de ingeslagen weg. Dit lijkt allemaal mooier dan het is, want wanneer we kijken naar Delft West, rijst bij ons de vraag of het wel goed is om zo door te gaan, gezien de resultaten die tot nu toe niet het gewenste resultaat hebben. Een aantal projecten worden bekostigd uit incidentele gelden vanuit onder andere  het Rijk. Het is logisch dat wanneer daar wordt besloten deze geldstroom gedeeltelijk of helemaal te stoppen, we een groot probleem hebben waar we niet op voorbereid zijn.

Voorzitter, ik heb onze fractieleden gevraagd het coalitie akkoord door te lezen en hebben onze op- en aanmerkingen op papier gezet.  Ik loop nu door de op- en aanmerkingen heen. Het coalitieakkoord is voor ons niet zozeer wat erin staat, maar wat er volgens ons ontbreekt. Het akkoord is optimistisch, procesmatig en gericht op samenwerking, maar vaak weinig concreet. Een woord dat meer dan veertig keer in het akkoord voorkomt is “ontmoeten”. We zijn erg benieuwd hoe dit eruit gaat zien de komende tijd.

We lezen veel over TU Delft, het innovatiedistrict, de kennisindustrie, hoogopgeleiden en studenten. Tegelijkertijd lezen we weinig over politieagenten, verzorgenden, vakmensen, chauffeurs en gezinnen, terwijl juist deze groepen de stad draaiende houden. Het hoofdstuk veiligheid draait vooral om preventie, samenwerking, netwerken en ontmoeting. We lezen echter nauwelijks iets over handhaving, cameratoezicht, politie-inzet, overlastgevers en een lik-op-stukbeleid. Welke concrete veiligheidsmaatregelen gaat een inwoner van Buitenhof, Voorhof of Poptahof, c.q. Delft West, daadwerkelijk merken en hoe worden deze inwoners hierbij betrokken, is de vraag aan het college.

Asielopvang krijgt meer duidelijkheid dan de Delftenaren. Voor asielopvang spreekt het akkoord wel duidelijke ambities uit, zoals het omzetten van een tijdelijke opvang naar permanente opvang. Voor woningzoekenden lezen we echter vooral termen als “streven”, “inzetten op” en “onderzoeken”. Waarom spreekt het coalitieakkoord wel expliciet over een permanente opvanglocatie voor asielzoekers, maar niet over extra voorrang voor Delftse woningzoekenden?

En dan het onderwerp cultuur, waar vooral over de binnenstad, evenementen, erfgoed en bezoekers gesproken wordt. We lezen weinig over wijkcultuur, amateurkunst, popcultuur, te kort aan repetitieruimtes en broedplaatsen. Welke concrete maatregelen neemt het college om cultuur dichter bij de wijken te brengen? Hoe wordt popcultuur structureel ondersteund naast de grote culturele instellingen? Daarbij wetende dat hier grote behoefte aan is.

Voorzitter er wordt ook gesproken over het mogelijk openen van laagdrempelige contactpunten in de wijk. Wij hopen dat daar ook minder valide mensen terecht kunnen. Dit lijkt afhankelijk van bepaalde factoren, want er staat “mogelijk”. Waarom staat er niet dat er in elke wijk contactpunten komen daarbij ook weer wetende dat hier grote behoefte aan is. Vraag is dan ook kunnen we hier een toezegging van dit college van krijgen.

Jeugdhulp is ook een probleem in Delft met als aandachtspunt wat Hart voor Delft betreft het tienerwerk in de wijken. In het akkoord  staat dat hulpverleners worden getraind in het herkennen van signalen van huiselijk geweld en uitbuiting. Wij missen hier kindermishandeling, zeker nu D66 landelijk aandacht vraagt voor de kind-eerst-wet (8 juni 2026 in Trouw en bij EenVandaag). Moet het dit college dan ook aanspreken om dit ook mee te nemen bij de uitvoering.

Dan een vraag aan de wethouder die over wonen en wijken c.q. participatie gaat: hoe gaat dit college ervoor zorgen dat burgers in de stad het vertrouwen in de politiek weer terugkrijgen?

Daarnaast nog een punt: doorpakken is iets anders dan aanpakken. Als dit college met “doorpakken” bedoelt dat er met dwangsommen gewerkt gaat worden dan gaat het fout. Dit is geen doorpakken maar aanpakken. Wellicht is dat wat ons betreft het alleruiterste middel om te gebruiken. Het is namelijk niet zo dat alleen in de binnenstad dwangsommen zijn opgelegd. Ook in de wijk Tanthof is een dwangsom opgelegd aan een VvE die kant noch wal raakt. Hart voor Delft vindt dit zeer  verontrustend want politiek is praten, luisteren en wat veelvuldig in programma staat ontmoeten en proberen tot compromissen te komen. Een voorbeeld wat ik ook nog even wil geven als het gaat om participatie is het woonwagenkamp aan de Lau Maziral weg welke heringericht zou worden. Ik heb hier al twee keer in de beschouwingen aandacht voor gevraagd. Mensen aldaar vragen al langdurig om een gesprek. We zijn benieuwd hoe het nieuwe college hier mee om gaat. Het oude college verdient wat ons betreft al lang een dwangsom wat dat betreft.

Doorpakken is natuurlijk om te beginnen handig voor een nieuw college wat wel tot gevolg heeft gehad dat er niet veel nieuws in het coalitieakkoord staat. Het  autoluw plus binnenstad kabbelt gewoon door ondanks de onvrede die er over is. Ondernemers trekken aan de bel en zien hun omzet dalen met 25%. De auto is een zondebok geworden van dit college die op de ingeslagen weg door gaat. We krijgen een zesde wethouder waar eigenlijk niet voor de hele periode financiële dekking voor is. We zijn wel benieuwd als de oppositie met een motie komt zonder financiële dekking wat er dan gebeurd.

Ook de ambitie om Voorhof en Buitenhof van het gas af te halen terwijl  Stedin aangeeft aan dat vanaf 2028 geen extra stroom meer geleverd kan worden omdat de netwerken vol zitten. Hoe speelt het college hier op in is de vraag aan het nieuwe college?

Dat in het akkoord staat dat Delft financieel gezond is, kan kloppen met een sluitende begroting, maar dat geldt alleen zolang we geen echte tegenslagen krijgen, zoals nu dreigt bij het nieuwe riool in het Voorhof en eerder het Prinsenhof. Kortom voorzitter een coalitie akkoord, welke we zoals ik in begin al vertelde, ter kennisgeving hebben aangenomen.

Voorzitter, dit was de reactie  van Hart voor Delft over het coalitieakkoord van Pro, D66 en Stip die dit met 6 wethouders uit wil gaan voeren als het aan hen ligt. Hart voor Delft is daar niet van gecharmeerd om het maar zachtjes uit te drukken. De afgelopen jaren hebben we het gehad over de autoluwe binnenstad, studentenhuisvesting en problemen in Delft West c.q. Buitenhof. Wat deze onderwerpen gemeen hebben, is dat geen van deze problemen daadwerkelijk is opgelost of het gewenste resultaat heeft opgeleverd. Op de ingeslagen weg door gaan zal dan ook zeker voor ons als oppositie van toepassing zijn en dat gaan wij zeker doen. Dit college, wat erg zeker is van zichzelf en zeker geen afspiegeling van de Delftse samenleving is, wil dit doen zoals beschreven is in hun akkoord, maar dat wil niet zeggen dat wij hier mee akkoord zijn.

Dank u

Bram Stoop / fractievoorzitter
Hart voor Delft