De TU Delft zwijgt, STIP applaudisseert en het college sloopt wat Delft heeft groot gemaakt: Haar verenigingen.

In de gemeenteraadsvergadering van 22 mei werd duidelijk wat veel Delftenaren al vreesden: Het college van Delft is van plan om gemeentelijke sportgrond op te offeren voor de bouw van massieve studentenflats. Onder het mom van een ‘verkenning’ wordt een stedenbouwkundig plan voorbereid, dat de toekomst van sportverenigingen als Hudito, DAS, Thor, Fortuna en Koos Heiligers ernstig bedreigt. En dat terwijl er op de TU-campus zelf ruimte genoeg is.

Een selectief doof college
De coalitiepartijen, aangevoerd door STIP, lijken zich slechts te bekommeren om de belangen van studentenhuisvesting. Argument: er zouden 3.500 studentenwoningen nodig zijn. Maar wie de cijfers nuchter bekijkt, ziet een ander beeld. Het werkelijke tekort in Delft is maximaal 900  studentenwoningen, zeker als je rekening houdt met reeds geplande studentenwoningen in het Kabeldistrict en bij station Delft Campus. Bovendien heeft de TU Delft zélf aangegeven dat nieuwe studierichtingen in Schiedam en Rotterdam zullen worden ondergebracht, waardoor het aantal studenten in Delft daalt. De noodzaak voor extra bouw verdampt daarmee.

Toch blijft het college blindelings vasthouden aan het maximale scenario. Geen ruimte voor nuance, geen reflectie op veranderende studentenaantallen. En zeker geen bereidheid om sportverenigingen te beschermen, terwijl zij volgens de Visie Sport en Bewegen 2017–2025 essentieel zijn voor gezondheid, sociale cohesie en mentale weerbaarheid in de stad.

Waarom dan toch bouwen op sportgrond?
Op de kaart (zie afbeelding) is duidelijk te zien dat er talloze geschikte locaties zijn op de campus, vooral ten zuiden van de Heertjeslaan. Denk aan:

  1. Het voormalige Bouwkundegebouw
  2. Het parkeerterrein bij sportcomplex X
  3. Parkeerruimtes bij Lucht- en Ruimtevaart
  4. Parkeerruimtes bij Lucht- en Ruimtevaart
  5. Parkeerruimtes bij Lucht- en Ruimtevaart
  6. Loze ruimte langs de Mekelweg
  7. Grond bij YES!Delft
  8. De strook ten zuiden van het AZC langs de A13

 

Waarom zijn deze locaties niet serieus overwogen? Waarom moest per se op het stukje grond gebouwd worden waar sportverenigingen huizen, die al jaren onder druk staan en geen nieuwe leden meer kunnen aannemen vanwege capaciteitsgebrek? Deze verenigingen zijn de ruggengraat van sportend Delft en vormen een onmisbare sociale structuur voor jong en oud.

Verkenning of verkapte besluitvorming?

De gemeenteraad had om een brede verkenning gevraagd naar studentenhuisvesting op én rond de TU-campus. Wat we kregen was een verkenning naar enkel sportterreinen, notabene gemeentelijke grond. Wie gaf de opdracht om die brede vraag zo smal te interpreteren? Waarom werd deze ‘verkenning’ uitgevoerd alsof het een voorportaal van een bestemmingsplan was? Waarom is dit alles buiten de raad en de sportverenigingen om gegaan?

Welke afspraken zijn er achter gesloten deuren gemaakt tussen het college en het bestuur van de TU Delft? Waarom weigert de TU keer op keer in gesprek te gaan met raadsleden en betrokken verenigingen? Waar is de openheid en transparantie die bij een gezonde democratie hoort?

Participatie? Die bestaat alleen op papier
Voorafgaand aan de raadsvergadering boden de betrokken sportverenigingen een petitie aan de burgemeester, waarin zij hun zorgen en bezwaren uitten tegen het plan om hun sportterreinen op te offeren (zie foto). Deze petitie werd in het debat door de coalitiepartijen volledig genegeerd, alsof de stem van duizenden sportende Delftenaren geen enkel gewicht meer heeft.
Hart voor Delft, samen met de sportverenigingen, heeft herhaaldelijk gevraagd om overleg. De TU Delft gaf geen gehoor. Het college stelt dat participatie nog volgt, maar ondertussen ligt er een stedenbouwkundig plan dat voelt als een voldongen feit. De wethouder stelde zelfs dat deze verkenning niet kan worden teruggedraaid. Transparantie? Nul. Participatie? Alleen in woord.

De praktijk laat iets anders zien: het draagvlak onder Delftenaren ontbreekt. Het is schrijnend dat sportverenigingen hun plannen moeten aanpassen en kinderen moeten afwijzen, terwijl aan de andere kant op hun velden wordt gerekend voor woningbouw. Dat is geen vooruitgang, dat is bestuurlijk onvermogen.

Een stad zonder sport is geen stad
Met de komst van 15.000 nieuwe woningen in Delft, waarvan 10.000 in dit gebied, groeit de bevolking met zo’n 35.000 mensen. Waar gaan zij sporten? De sportverenigingen zijn nu al overvol. Bouwen op sportgrond is dan ook geen oplossing, maar een daad van bestuurlijke kortzichtigheid. De Visie Sport en Bewegen 2017–2025 waarschuwt hier nadrukkelijk voor: Woningbouw op sportclusters vormt een bedreiging voor de infrastructuur. Toch kiest dit college voor exact dat scenario.

Het argument dat het ‘slechts om een verkenning’ gaat, is zeer zwak. Iedereen ziet dat dit verregaande consequenties heeft. De verenigingen zijn terecht ongerust. De inwoners van Delft verdienen duidelijkheid en een college dat handelt in hun belang, niet in het belang van schimmige deals en ondoorzichtige afspraken met de TU Delft.

Conclusie: het college breekt af, STIP klapt, TU zwijgt
Wat hier gebeurt is geen verkenning, maar een bestuurlijke afbraakoperatie die sport, participatie en beleid aan de kant schuift. STIP toont zich meer belangenbehartiger dan volksvertegenwoordiger. En het college lijkt vergeten voor wie zij werkt: De inwoners van Delft.

Deze stad verdient beter. Beter bestuur. Beter beleid. En een toekomst waarin bouwen gebeurt met oog voor balans. Zeker niet over de hoofden van verenigingen en bewoners.

Hart voor Delft zal zich blijven inzetten tegen de afbraak van sport en verenigingsleven in onze stad. Wij blijven vechten voor een eerlijk en evenwichtig beleid, waarin ruimte is voor sport, participatie en gezond verstand.

Fractie Hart voor Delft.

Wilt u reageren op dit artikel?
Stuur dan een email naar fractie@hartvoordelft.nl of reageer hier onder het artikel.