Delft – stad van kennis, maar zonder sport. Dat lijkt de toekomstvisie van het college, de TU Delft en coalitiepartij Stip. In achterkamertjes is een plan gesmeed dat de doodsteek betekent voor de sportverenigingen in Delft-Zuid. Zonder de raad vooraf te informeren, zonder de sportclubs te betrekken, is afgesproken om drie woontorens van 100 bij 100 meter en 70 meter hoog te bouwen op het terrein aan de Kruithuisweg. Midden op de velden van Hudito, Fortuna, DAS, Koos Heiligers en Thor.

Achterkamertjespolitiek van het ergste soort
Wat hier gebeurt, is geen transparante stadsontwikkeling, maar machtsmisbruik. Terwijl het college de mond vol heeft van participatie en samenwerking, is het plan voor deze torens al veel eerder stilletjes afgestemd met de TU Delft, volledig buiten de raad en de sportverenigingen om. Dat is onbehoorlijk bestuur. Waarom kregen de clubs geen inspraak? Waarom geen openbare verkenning van alternatieven?

  1. Waarom heeft het college de gemeenteraad en de sportverenigingen buitenspel gezet bij afspraken over deze megabouw op sportgrond?

De sportverenigingen worden gesloopt, zonder alternatief
Het resultaat is vernietigend. Fortuna en DAS kunnen straks letterlijk alleen nog korfballen en basketballen in de schaduw van woontorens. Hudito ziet een vijfde, hard nodig hockeyveld in rook opgaan. Tennisvereniging Koos Heiligers wordt simpelweg opgeheven. Thor rugbyt straks op een postzegel. Er is geen groeiruimte meer, terwijl de verenigingen nu al uit hun voegen barsten.

  1. Waarom wordt er gebouwd op het enige sportcluster in Delft-Zuid, terwijl elders op de campus, zoals bij de Heertjeslaan, ruimte zat is?

College met oogkleppen, coalitie met tunnelvisie
De coalitiepartijen, onder aanvoering van Stip, volgen dit plan blind. Stip noemt zichzelf progressief, maar stemt keihard tegen het sportieve leven van duizenden Delftenaren. Onder druk van de TU en gedreven door een eenzijdige studentenvraag, offert Stip alles op. Het verenigingsleven? “Pech,” zegt Stip. Korfballen in de schaduw, studenten in het zonnetje. Een typisch geval van systeemdenken.

  1. Hoe wil het college voorzien in sport voor 30.000 nieuwe Delftenaren, als ze nu al de bestaande sportverenigingen saneren?

Geen visie, wel veel hoogbouw
Het stadsbestuur heeft zichzelf de ambitie opgelegd om 15.000 woningen te bouwen. In het gebied rond Schieoevers Noord, station Campus en het sportpark komen er alleen al 10.000 bij, goed voor ruim 30.000 nieuwe Delftenaren. Dat vereist een verdubbeling van sportcapaciteit, niet een halvering. Toch wordt nu juist dát cluster kapotgemaakt.

  1. Wat is de langetermijnvisie van het college op sportvoorzieningen in een groeiende stad? Of is er überhaupt geen visie, behalve bouwen, bouwen, bouwen?

Tunnelvisie in beton gegoten
Vanuit Hart voor Delft spreken wij onze diepe zorg uit over de manier waarop deze plannen tot stand zijn gekomen. Dit is geen toekomstbestendig beleid, dit gaat over de rug van vrijwilligers, jeugd en sportverenigingen. Delft is méér dan een campus. En een gemeente is er voor alle inwoners, niet alleen voor de TU Delft en haar studenten. In de commissievergadering had één van de insprekers het al over brede media aandacht. Hart voor Delft overweegt dit advies over te nemen.

  1. Waarom kiest het college stelselmatig de kant van de TU en niet van haar eigen bewoners, verenigingen en sporters?

Tot slot: Sport is geen luxe, het is noodzaak
Sport verbindt, versterkt, voorkomt zorgkosten, brengt mensen samen, heeft een maatschappelijke functie en biedt perspectief aan jongeren. Dat gooi je niet zomaar weg. Het college lijkt vergeten te zijn dat de stad niet alleen uit gebouwen bestaat, maar ook uit mensen. En die mensen willen sporten, samen zijn en bouwen aan een gemeenschap.

Delft verdient beter. De sportverenigingen verdienen beter. Het wordt tijd dat het college stopt met de oren te laten hangen naar de TU en eindelijk eens luistert naar de stad.

Lisette de Jongh Swemer.