De binnenstad van Delft wordt al jaren geconfronteerd met een groeiend probleem: Een schrijnend tekort aan fietsparkeerplekken en de overlast van teveel en verkeerd gestalde fietsen. Het rapport Fietsparkeerstrategie Binnenstad Delft, van Royal HaskoningDHV uit juni 2022 bracht deze problematiek haarscherp in beeld en bood concrete oplossingen.
Maar wat is er in de drie jaar sindsdien gebeurd? Vrijwel niets. Het stadsbestuur beschikt over alle informatie, maar lijkt geen enkele daadkracht te tonen.
Een probleem dat al lang bekend is
Wie door de binnenstad loopt, ziet overal fietsen tegen gevels, bruggen en op smalle stoepen geparkeerd. Bewoners en ondernemers klagen over de overlast, terwijl bezoekers en voetgangers er letterlijk over struikelen, met name ook de fietswrakken. De aanbevelingen uit het Royal Haskoning rapport waren helder: Er moesten op korte termijn maatregelen komen, met name in de drukke uitgaansgebieden zoals de Beestenmarkt, Kromstraat, Burgwal en Brabantse Turfmarkt. Maar wat is er nu daadwerkelijk gebeurd?
Het enige zichtbare resultaat na drie jaar is een verlichte pop-up fietsenstalling voor ongeveer 20 fietsen. Een schrale maatregel voor een probleem dat honderden, zo niet duizenden extra fietsparkeerplekken vereist. Handhaving blijft achterwege, fietscoaches zijn afwezig en de gedragsverandering die het stadsbestuur zegt na te streven, is nergens terug te zien.

Onkunde, onwil of een andere agenda?
Waarom gebeurt er niets? Is dit onkunde of simpelweg onwil? Of ligt de focus simpelweg ergens anders? De huidige coalitie, waarin linkse partijen de dienst uitmaken met Stip als grootste speler, lijkt haar prioriteiten verlegd te hebben. Terwijl fietsparkeren stagneert, wordt de auto in hoog tempo uit de stad geweerd.
Bij vrijwel elke nieuwe bouwontwikkeling, van Schieoevers Noord tot de Kop van de Buitenhof en Station Campus, worden de parkeernormen drastisch verlaagd. Autovrije en autoluwe wijken zijn de norm, zonder dat er eerst een goed functionerende fietsparkeerstrategie wordt uitgerold. Het stadsbestuur lijkt de mobiliteit in Delft volledig te willen omgooien, zonder zich te bekommeren om de chaos die nu in de binnenstad heerst.
Gratis, maar ongebruikt
De aanpak van het stadsbestuur is bovendien tegenstrijdig. Er wordt fors geïnvesteerd in inpandige fietsenstallingen die amper worden gebruikt. Waarom? Omdat gemak de overhand heeft: Mensen willen hun fiets dichtbij en snel kunnen stallen, zelfs elektrische fietsen. Gratis of niet, als een inpandige stalling niet op een logische plek zit of als te omslachtig wordt ervaren, dan wordt deze genegeerd.

Mensen stallen hun (elektrische) fiets liever langs de Oude Langendijk, recht tegenover de inpandige stalling.
“Als je niet handhaafd, legitimeer je het gedrag”
Als de gemeente echt gedragsverandering wil bereiken, zal zij moeten inzetten op zichtbare en doeltreffende maatregelen. Denk aan een actieve inzet van handhavers en fietscoaches, die foutparkeerders begeleiden en aantrekkelijke, goed bereikbare stallingsmogelijkheden direct bij de drukste plekken. Ook zal de parkeercapaciteit drastisch moeten toenemen. Een paar inpandige stallingen zullen, voor de toenemende vraag de komende jaren, nooit genoeg zijn, nog afgezien van de enorm hoge kosten.
In het document ‘Toekomstbeeld fietsparkeren Delft met handelingsperspectief’ van april 2023 (https://delft.raadsinformatie.nl/document/12751419/1 ) staat:
- Op bepaalde locaties in de binnenstad is de veiligheid in het gedrang als gevolg van gestalde fietsen. Dit vraagt om aanpak van deze knelpunten op korte termijn.
Helaas hebben we na drie jaar nog niets gezien en treffen we nog steeds deze situaties aan:

En dan zijn dit maar enkele voorbeelden van de ‘verloedering’ van de binnenstad.
Dit artikel geeft al aan dat dit al jaren speelt en dit was nog voor het Royal Haskoning onderzoek:
https://www.ad.nl/delft/oplossen-fietsprobleem-niet-langer-uitstellen~a5bc1764/
Conclusie: Gebrek aan daadkracht
Het is onmiskenbaar dat het stadsbestuur alle kennis in huis heeft om de fietsparkeerproblematiek effectief aan te pakken. Maar de keuzes die het maakt, wijzen erop dat het ofwel de ernst van het probleem onderschat, ofwel dat het domweg niet geïnteresseerd is.
Een stad die fietsen als hét vervoermiddel van de toekomst omarmt, zou ook moeten zorgen voor een fatsoenlijke infrastructuur. Drie jaar na een gedegen rapport is dat nog steeds niet het geval. De vraag is dan ook: Hoe lang moeten bewoners en ondernemers nog wachten voordat het stadsbestuur écht in actie komt?
Het wordt dus weer hoog tijd voor schriftelijk vragen aan het college, waarom er wel korte termijn actie is belooft, maar nooit is uitgevoerd.
Marcel Koelewijn
Raadslid Ruimte en Verkeer
Hart voor Delft.
Hieronder de schriftelijke vragen die we aan het college hebben gesteld:

Laat een reactie achter