Delft wordt op de vingers getikt door de Haagse rechtbank. Een Delftse moeder die na een scheiding, het verlies van haar baan en twee auto-ongelukken haar huur niet meer kon betalen en daardoor met haar zoon (13) en dochter (22) rondzwierf, kreeg van de gemeente geen voorrang op een huurhuis.

Bovenstaand artikel stond 17 oktober jl. in het Algemeen Dagblad. Ik weet dat dit trieste voorbeeld niet de enige is in onze stad. Tijdens mijn ritten door de stad zie ik nog wel eens wat, waarbij ik het afgelopen jaar al vaker tegen dit soort zaken ben aangelopen. Ook vandaag nog.

Vanmorgen was ik op huisbezoek bij een oma wiens kleindochter met een kind van anderhalf jaar oud dakloos is. In dit geval betreft het een jonge moeder met een kind van anderhalf jaar. Je kan dan zeggen: ‘je kan toch bij familie slapen of vrienden’? Dat hoor ik vaak als suggestie. Dat is hier in ieder geval door omstandigheden geen optie, maar wat is dan wel de oplossing? Er moeten veel dingen geregeld worden zoals allereerst een inkomen. De kosten zoals ziektekosten verzekering  lopen gewoon door. Via een kerkelijke instelling krijgt deze vrouw een wekelijkse financiële bijdrage voor eerste levensbehoeften maar dat is lang niet genoeg. Zaken als deze blijf ik nauwlettend volgen, want een urgentie voor een woonruimte zit er ook bij deze vrouw voorlopig niet in gezien het beleid van de gemeente Delft. Ik vraag mij wel eens af wanneer het dan wel urgent is voordat je voor een woning of tijdelijke huisvesting in aanmerking komt.

Bekend is dat je veel mensen hoort klagen dat statushouders automatisch voorrang op een woning krijgen. Wat mij betreft een terechte klacht. In het verleden hadden de corporaties een aantal woningen voor noodgevallen en/of tijdelijke huisvesting. Het zijn niet alleen migranten die met een trauma rondlopen maar ook tussen onze Delftenaren zitten mensen met traumatische ervaringen. Het verschil is alleen dat migranten opgevangen worden door een peloton hulpverleners die ze op weg helpen en je het als Delftenaar eigenlijk maar zelf moet zien te regelen. Zo komt het in ieder geval over, ook bij veel mensen die ik spreek vanuit onze achterban.

In ieder geval is 10 oktober jl. haar aanvraag voor een uitkering goedgekeurd door de gemeente Delft. Ondertussen zwerft deze dakloze vrouw met haar kind van hot naar her. Een moeder met een kind van anderhalf jaar moet rust  hebben om met haar kind leuke dingen te doen in plaats van dagelijkse stress. In dit geval is er iemand die heeft gezorgd dat ze een postadres heeft want anders had ze ook geen uitkering kunnen aanvragen. Er zullen nog een aantal stappen genomen moeten worden en dat zal nog wel even duren voordat deze stappen gerealiseerd zijn.

Verder blijf ik doorgaan met zaken, zoals deze, onder de aandacht te brengen. Ik zie dit als onderdeel van mijn taak als raadslid. Ik ben dan ook reuze benieuwd hoe deze zaak gaat aflopen, maar hoop dat moeder en kind snel op juiste manier op weg geholpen worden. Ik houd contact met ze.

Bram Stoop
Hart voor Delft