Duurt vaak langer voordat het aanslaat en dat niet alleen bij de kachel, maar ook bij de politiek!

Op 3 oktober heeft Hart voor Delft aandacht besteed aan het probleem, dat al enkele jaren speelt in het Oostblok in Delft. (Zie: https://hartvoordelft.nl/nieuws/hart-voor-delft-thuis-bij-6/)
Tijdens een bezoek begin oktober aan mevrouw Velders, omdat ze in de kou zat, hebben we toen direct al aan de bel getrokken.

De blokverwarming deed het toen al niet. Pas in oktober gaat de verwarming aan, tenminste als deze het doet. Dit blijkt in een VVE vergadering besloten te zijn. Hart voor Delft heeft, naar aanleiding van de publicatie, veel reacties gekregen en het AD Delft heeft er ook een artikel over geschreven. Echt geholpen heeft het nog niet. Op vrijdag 15 oktober jl. zijn we opnieuw poolshoogte gaan nemen bij een andere bewoonster van het Oostblok en wat blijkt: de kachel doet het nog steeds niet. De bewoners, en onze fractie, zijn er terecht helemaal klaar mee!

Afgelopen donderdag is een poging gedaan de kachel aan te krijgen, maar dit was helaas van korte duur. Een hoop geratel, een paar rake klappen, wat gesuis en het was weer gedaan met de verwarming! Niet aan de praat te krijgen door het ingehuurde loodgietersbedrijf. Opmerkelijk is dat hetzelfde probleem verleden jaar ook speelde en toentertijd is door wooncorporatie Woonbron toegezegd, dat het probleem afgelopen zomer zou worden opgelost.

En wat blijkt nu? Het is helemaal niet opgelost. Ten tijde van ons bezoek afgelopen vrijdagmorgen, was het ingehuurde bedrijf bezig het probleem proberen op te lossen. Er waren zichtbaar mensen druk bezig die heen en weer liepen met materialen. Dat er aan gewerkt wordt is dus duidelijk.

Hart voor Delft hoort de verhalen van bewoners aan en probeert op een goede manier advies te geven. Hulp aan de burger waar we kunnen, daar doen we het voor.

Ons bezoek vrijdag was onder andere bij mevrouw Soek. We hebben naar haar geluisterd en haar geadviseerd de verslagen van de VVE vergaderingen op te vragen, waar wellicht de verwarming ter sprake is geweest. Dit zou in de notulen verwerkt moeten zijn. Dan kun je ook beoordelen wat is afgesproken en besloten.

Woonbron neemt plaats in de VVE namens de huurders en deze verslagen zijn openbaar en dus op te vragen. Als blijkt dat in de VVE vergadering besloten is, dat de verwarming pas in oktober aan gaat, dan moet dit ook weer via de VVE veranderd worden, als de bewoners dat willen.

Hart voor Delft is van mening dat Woonbron verantwoordelijk is en het defect aan de blokverwarming zal moeten oplossen. De bewoners hebben 15 oktober jl. een brief gekregen van de corporatie, met als onderwerp ‘update storing verwarming’. Hieruit blijkt dat er een groot probleem is, dat niet zomaar opgelost is. Niet alleen de kachel, maar ook de in vele woningen aanwezige ernstige schimmel is een zaak die onmiddellijke aandacht vereist.

Vorig jaar hebben we hier ook al voor aan de bel getrokken, dus wat ons betreft mag de druk op Woonbron best wat groter worden. Het zou Woonbron sieren de bewoners tegemoet te komen door hen te compenseren, maar bovenal het probleem snel op te lossen.

Intussen hebben ook andere politieke partijen zich gemeld bij het Oostblok en roepen hoe verschrikkelijk het allemaal wel niet is. En hoe ze geschrokken zijn. De woorden als ‘misdadig’ en ‘oplichting’ waren te lezen in de Delft op Zondag. Alsof je met dit soort beeldvorming als politiek de mensen helpt.

Ze roepen dit en vervolgens gaan ze vragen stellen aan de wethouder over de, in hun ogen, ‘misdadigers en oplichters’. Wij gaan geen vragen stellen, dit duurt veel te lang. Wij willen dat er een snelle oplossing komt. Wij weten dat de wethouder op de hoogte is van de problemen en er overleg over heeft gehad met Woonbron.

Mevrouw Soek, die al 30 jaar in het Oostblok woonachtig is, wist te vertellen dat bij de installatie van de verwarming, 40 jaar geleden, de leidingen onder de grond nooit vervangen zijn. Dezelfde leidingen zijn versleten en vertonen haarscheurtjes. De oude isolatie van de verwarmingsbuizen moet vernieuwd worden, want deze is zo goed als afgebrokkeld.

Er is immers 40 jaar niets aan gedaan. Gelukkig heeft mevrouw Soek wel een goed advies van de opzichter van het loodgietersbedrijf gekregen, ‘u zult uw gordijnen moeten kortknippen mevrouw’. Dit terwijl het siergordijnen zijn en de verwarming hierdoor helemaal niet afgesloten wordt. (zie onderstaande foto) Dan neem je je bewoners toch niet echt serieus.

Mevrouw Soek vertelt verder dat de woningen in het Oostblok energielabel D hebben. Dit staat voor ruimte tot verbetering, behalve voor wooncorporatie  Woonbron. Er zijn overal kieren en de wind komt er dwars doorheen.

De bewoners houden hun hart vast met de stijgende energietarieven, zij vrezen dat gas en licht in 2022 voor hen onbetaalbaar wordt. Het advies aan visite warme kleding aan te trekken, zou wel eens permanent kunnen worden. De mensen krijgen nu al de kamers niet warm, wat gaat er komende winter gebeuren met de energieprijzen?

De regiomanager van Woonbron heeft toegezegd dat alle problemen opgelost zouden worden in 2021. Wij roepen hierbij Woonbron opnieuw op de belofte waar te maken en onmiddellijk, direct dan wel zo snel mogelijk met de bewoners van het Oostblok in gesprek te gaan en een plan van aanpak voor te leggen. Ondertussen benaderd de opgerichte actiegroep alle bewoners en verzoekt hen alle klachten en misstanden te documenteren en de ingevulde papieren terug te brengen. Het dossier groeit snel. In de eerste 24 uur zijn er al 50 formulieren ingeleverd.

Wij hopen dat de bewoners er snel weer warm bij zullen zitten.

Hart voor Delft zit er bovenop en volgt deze zaak met argusogen!

Bram Stoop

HART VOOR DELFT, ‘THUIS BIJ´….

Verleden week stond er een artikel van Hart voor Delft in het AD:
‘Internationale studenten? Laten we eerst maar eens woonruimte vinden voor de Delftse burger’.

Abdelhamid Shahin reageerde hierop en vroeg mij een kopje koffie bij hem thuis te komen drinken.
Hij woont met zijn vrouw en vier kinderen in de Mijnbouwstraat. Vanwege drukte en gebrek aan ruimte spraken wij af op een andere locatie.

Abdelhamid is in 2009 naar Nederland gekomen, in 2013 Nederlands staatsburger geworden en in 2014 in Egypte gehuwd. In 2020 gaf mevrouw Shahin te kennen zich met haar, toen nog drie kinderen, te willen voegen bij haar man in Nederland.

Abdelhamid woonde inmiddels in de Mijnbouwstraat in een woning van woningcorporatie Woonbron. Hij meldde ruim tevoren bij Woonbron, dat zijn vrouw en kinderen naar Nederland wilden komen en informeerde op welke wijze hij in aanmerking kon komen voor een grotere woning. ‘Inschrijven bij Woonnet Haaglanden’ was het antwoord. Dat heeft hij ook gedaan.

Vanaf dag één dat Abdelhamid in de Mijnbouwstraat ging wonen was de relatie met de buren niet prettig. Er was geen contact en een paar keer was er een vuilniszak voor zijn deur ‘omgevallen’. Hij heeft meerdere malen geprobeerd met de buren een werkzame relatie op te bouwen om reden dat zijn vrouw en kinderen zouden komen en hij een fijne leefomgeving voor hen wilde creëren.

De relatie met de buren ging echter helemaal niet goed en Abdelhamid probeerde meer als ooit tevoren te verhuizen naar een grotere woning. Hij schreef en schrijft nog steeds op gemiddeld alle huizen geschikt voor zijn gezin, die aangeboden worden bij Woonnet Haaglanden, Rotterdam Rijnmond en het Woonnet in Limburg, want daar heeft hij familie wonen en hij is bereid Delft te verruilen voor Limburg.

Helaas pindakaas, elke inschrijving resulteert in niks. Hij eindigt elke keer heel hoog in de lijst en het gebeurt zelden dat hij voor een bezichtiging wordt uitgenodigd. Het gezin is inmiddels uitgebreid naar 6 personen, want op 25 februari 2021 wordt de jongste zoon Yahya geboren.

De situatie in de Mijnbouwstraat verergert en Abdelhamid bekent ons dat zijn vrouw al drie maanden niet naar buiten durft. Er wordt nog steeds huisvuil voor zijn deur gestort en hij vindt haatbriefjes, dat hij terug moet naar zijn eigen land. De laatste maanden haalt en brengt hij de kinderen zelf naar school en doet de boodschappen.

   

Zijn vrouw is bang voor de buren en durft niet meer naar buiten. Nu is het tijd jullie te vertellen in welke situatie het gezin verkeert in de Mijnbouwstraat. Zij wonen in een studio, alle zes personen in het gezin wonen en slapen in één kamer!

Woonbron zegt dat de woning niet bestemd is voor zes personen en dat hij moet verkassen. Maar waar moet hij heen?  Er is geen uitzicht op een grotere woning, de politie kan niets doen, het zijn tenslotte maar briefjes….., en het huisvuil kun je oppakken en weggooien…… Een uitzichtloze situatie dus. Zijn vier kinderen maken natuurlijk lawaai. Het zijn kinderen en Abdelhamid beseft heel goed dat mensen daar last van kunnen hebben. Zijn vrouw is de hele dag bezig de kinderen te waarschuwen stil te zijn voor de buren.

Of we het gezin Shahin kunnen helpen? Ik weet het niet. Er zijn ook bijna geen huizen. Veel sociale huurwoningen die leegkomen worden omgebouwd tot studentenwoningen. Neem bijvoorbeeld de vierkamerwoningen van woningcorporatie Duwo aan de Louis Couperuslaan, de Nicolaas Beetslaan en de Isaac da Costalaan.

Al deze flatwoningen worden, als zij leegkomen, onttrokken aan de reguliere woningmarkt en omgebouwd tot studentenwoningen. In elk van deze appartementen komen drie studenten te wonen. Een soort uitsterfbeleid dus tot er alleen nog maar studenten wonen. Het gezin Shahin zou dolgraag in zo’n 4-kamerwoning willen woning, maar komt niet in aanmerking, want zij zijn geen studenten………..

Het is een trieste situatie. Wij van Hart voor Delft gaan ons beraden, eens kijken of wij wat ‘huisjes’ kunnen omschoppen. Wie iets weet, of wie denkt hulp te kunnen bieden, mag mij appen of bellen. Laten we kijken of we dit gezin kunnen helpen!

Bram Stoop

HART VOOR DELFT, ‘THUIS BIJ´….

Ons item ´THUIS BIJ´ gaat normalerwijze over mensen die wij hun verhaal laten doen over hun wijk. Ook zijn dit verhalen waar we de mens achter deze bewoners leren kennen, wat ons goed doet. Er zijn ook wel eens verhalen dat we wegens andere redenen ´thuis bij´ zijn, zoals dit voorbeeld.

Hier was geen fotomomentje met de bewoner en heb ik een foto van het probleem, in dit geval de radiator van de verwarming die koud blijft, gemaakt.

Afgelopen week werd ik gebeld door een vrouw op leeftijd, die wonende is aan het Oostblok in Delft. Ze heeft problemen met de blokverwarming. Vorig jaar waren er ook problemen met de blokverwarming. Woonbron heeft toen bij een gedeelte van de woningen aan het Oostblok elektrische kacheltjes uitgedeeld, omdat de bewoners zaten te klappertanden in hun huis, omdat de verwarming kapot was.

Deze vrouw is kort geleden geopereerd en in november wacht haar nog een zware operatie. In de ochtend en de avond kan het wel eens fris zijn en dan denk je even de kachel laag aan te zetten.

Dat geldt niet aan het Oostblok, omdat de blokverwarming niets doet. Een telefoontje van deze vrouw aan woonbron is helemaal iets waarvan ik denk, dit kan je niet menen en lijkt de naam Oostblok zijn naam eer aan te doen, maar dan in negatieve zin.

Uitleg gegeven dat ze pas geopereerd is en dat het in de avond en ochtend toch wel fris wordt in haar huis. De kachel slaat niet aan, maar zegt woonbron, als 70% van de bewoners gaat klagen dan gaat hij wellicht wel aan. Daar mag deze vrouw het dan mee doen. Het is nu dus al voor het tweede jaar dat er gedoe is met Woonbron over hun blokverwarming. Wie bepaald of iemand zijn kachel aan wil zetten ja of nee, dat is toch een legitieme vraag?

Bij woonbron ligt dit waarschijnlijk anders en mag je wel maandelijks je vaste bedrag betalen voor de blokverwarming, maar niet bepalen wanneer je deze aan of uit wilt hebben. Snapt u het nog?

Bram Stoop.